[med]

Wykrytego nadciśnienia kobieta nie może bagatelizować w żadnym wieku. Zarówno młode, jak i starsze kobiety powinny dbać o swoje zdrowie, regularnie i lekko się odżywiać, dbając o dietę bogatą w warzywa i owoce oraz produkty niskotłuszczowe. Definitywne rzucenie palenia i większa aktywność ruchowa korzystnie wpłynie na pracę serca i naczyń krwionośnych. Stresujący tryb życia współczesnych kobiet powinien być rekompensowany długimi spacerami i regularnymi ćwiczeniami relaksacyjnymi. A w przypadku pojawienia się objawów nadciśnienia konieczna jest bezwzględnie pomoc lekarska.

Nadciśnienie tętnicze wymaga zwykle długotrwałego i systematycznego leczenia farmakologicznego minimalizującego objawy i potencjalne skutki choroby. Pozwala ono na zachowanie zdrowia, a czasem życia chorego, ale pomimo rozwoju metod terapeutycznych leczenie hipotensyjne (tj. obniżające ciśnienie) w przypadku kobiet jest skuteczne zaledwie w 16% przypadków. Przyczyn takiego stanu rzeczy upatruje się w często błędnej ocenie stanu chorego, niewłaściwym doborze leków i ograniczonym spektrum działania pojedynczych preparatów, co wiąże się niejednokrotnie z koniecznością przyjmowania kilku specyfików jednocześnie (tzw. politerapia), a także niedostatecznej współpracy ze strony pacjentów: braku świadomości zagrożeń związanych z chorobą- szczególnie wśród kobiet oraz nieregularnym przyjmowaniem leków lub całkowitej rezygnacji z terapii m.in. pod wpływem objawów niepożądanych związanych z jej stosowaniem bądź czasowym ustąpieniem dolegliwości. To ostatnie ma szczególne znaczenie właśnie w przypadku pań - kobiety nawet dwukrotnie częściej skarżą się na efekty uboczne działania leków hipotensyjnych.

Optymalnym rozwiązaniem wydaje się w tej sytuacji stosowanie nowoczesnych preparatów złożonych, łączących działanie antagonistów receptora angiotensyny II z ang. ARBs (czyli tzw. sartanów) - substancji charakteryzujących się wysoką skutecznością hipotensyjną przy jednoczesnym ograniczeniu objawów ubocznych oraz diuretyku o właściwościach moczopędnych. Preparaty złożone wykorzystują różne mechanizmy działania, pozwalając na uzyskanie lepszego efektu terapeutycznego niż w przypadku podania tych samych substancji czynnych oddzielnie, przy jednoczesnym zastosowaniu najniższej skutecznej i bezpiecznej dla pacjenta dawki.

Jednocześnie optymalizacja leczenia prowadzi do polepszenia współpracy między lekarzem a pacjentem, obecnie w ok. 50% przypadków definiowanej jako niewystarczająca . Dzięki temu rośnie odsetek chorych kontynuujących leczenie hipotensyjne po roku od rozpoczęcia terapii, co z kolei według statystyk - wiąże się bezpośrednio z istotnym obniżeniem globalnych kosztów. Niestety, w Polsce preparaty te nie są na razie refundowane.